Lütfen Anneme İyi Bak (Kyung-sook Shin)

Bu kitap beni aldı, evirdi, çevirdi, yere çarptı. Tam da bu şekilde. Prensesim anne kitaba mı ağlıyorsun?  diye sordu evet dedim. Senin kitapların niye ağlatıyor? Al benimkini oku bu komik "Gergedanlar Krep Yemez" olur dedim, çok iyi olur.

Arka Kapak:
Yetişkin çocuklarını ziyaret etmek için geldiği Seul'de kaybolan bir annenin ardından, aile üyelerinin yaşadığı pişmanlıkların ve iç hesaplaşmaların öyküsü bu. Kore kültürü fonunda derin aile ilişkilerinin ele alındığı yürek burkan bir hikaye...

Doğan Kitap, 231 syf.

Kitabın baş kahramanı Park So-nyo'yu anneme çok benzettim. Annem de bizim evin görünmez kahramanı değil midir? bir yeri ağrır mı? canı bir şey ister mi? üzgün mü? dargın mı? yorgun mu? asla bunları bilemezsiniz. İşin ilginci zamanla annenizin bu durumuna alışır ve onu kendi haline bırakırsınız. Bu yüzden kitabı okurken yüreğim çok burkuldu, dersimi aldım.
Kitabın arkasına da not düştüm ve anneme okuttum:
ANNEM İYİ Kİ VARSIN, İYİ Kİ HAYATTASIN. SENİ ÇOK AMA ÇOK SEVİYORUM...

Lord'a Not: Bu arada babanın hesaplaşmasında bir şey yakaladım:) Ben ne zaman hastayım şuram ağrıyor desem, sen de benimde buram ağrıyor diyor oflayıp pufluyorsun. Benim hastalık güme gidiyor. Benim de hastalanmaya hakkım var değil mi?