Sabah ailemin öpücükleriyle uyandım. Dünyanın en güzel hediyesi evde kıkırdayan çocuk sesi değil midir? Sonrasında dışarıda yapılan güzel bir kahvaltı. Genç Kız dershaneye yetiştirildi. Oradan Kordon'da Kitap&Cafe keyfi... Lordun akşam yemeğini hazırlaması. Bu haftayı kutlu doğum haftası ilan etmesi :) herşey çok güzeldi.
Pasta kesme merasimini cuma günü annemlerde gerçekleştirdik. Güya benden gizli doğum günü programı yapmışlar. Onların bu şaşkın halleri acayip hoşuma gidiyor :) O tatlı telaşları yok mu? Prensesin olayı çaktırmamaya çalışması. Aniden ışıkları kapatınca bizim salağa yatmamız. Aaa... ne oldu? ışığı neden söndürdün? ne oldu ki? söylemleri...
Çocuklar göz açıp kapayıncaya kadar büyüyorlar. Bugünleri içime iyice sindirmek istiyorum. İleride hatırlayıp gülümseyebilmek için. Allahıma şükürler olsun.
Bugünün anlam ve önemine uygun olması adına Cem Karaca'nın çok sevdiğim parçasıyla noktayı koymak istedim. Ailemle nice mutlu seneler dileğimle...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder